|
|
W poniedziałek obchodziliśmy UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEGO JÓZEFA. Podczas całodziennej adoracji mogliśmy za wstawiennictwem patrona parafii wypraszać potrzebne dla naszej wspólnoty łaski.
Święty Józef, potomek z rodu Dawida, mąż sprawiedliwy, z woli Bożej przeczysty małżonek Niepokalanej Dziewicy, a tym samym przybrany Ojciec i Żywiciel Syna Bożego. W Bożym planie zbawczym odegrał sumiennie swoje zadanie. W najbliższym otoczeniu cieszył się szacunkiem.
Szacunkiem darzył go także pierwotny Kościół, jak świadczą o tym chociażby Ojcowie Kościoła, którzy pozostawili w swoich pismach cenne zdania o Żywicielu Pańskim, a także pisma apokryficzne.
Od VIII wieku kult św. Józefa zaczął przybierać formy liturgiczne. Pojawiały się święta ku jego czci, układano formularze mszalne i modlitwy brewiarzowe. Główną uroczystość św. Józefa, 19 marca, obchodzoną najpierw lokalnie, papież Pius V wpisał do kalendarza powszechnego. Wraz z rozwojem bractw św. Józefa pojawiły się różne nabożeństwa, jak: nowenna, marcowe, środowe, nieustającej czci, godzinki, litanie i pieśni. Pius IX zwrócił uwagę na św. Józefa jako patrona rodzin, małżeństw, wychowawców, robotników, młodzieży i dzieci. W 1870 roku papież ten ogłosił św. Józefa Patronem Kościoła Powszechnego. W czasach już nowożytnych zaczęto go czcić jako patrona dobrej śmierci. Jego błogosławiona śmierć w obecności Jezusa i Maryi z pewnością jest pragnieniem każdego chrześcijanina.
|